Van afval tot energie

Overvolle stortplaatsen dwingen ons steeds meer om op een meer verantwoorde en ecologische manier met ons afval om te gaan. Afvalverbranding met energierecuperatie is al vaak naar voor geschoven als een manier om onrecycleerbaar afval toch nuttig te verwerken. Maar hoe zit dit proces eigenlijk in elkaar, wat brengt het op en is dit effectief een ecologisch interessante oplossing?

Het potentieel van ons afval

De hoeveelheid afval die we jaarlijks produceren is gigantisch en blijft stijgen. De huidige 27 landen van de EU produceerden in 2018 samen meer dan 2,3 miljard ton afval. De bijdrage van de gemiddelde Belg bedroeg dat jaar zo’n 5,9 ton. Het besef groeit dat het eenvoudigweg dumpen van afval op stortplaatsen voor problemen zorgt en dat we moeten evolueren naar een meer circulaire economie. De EU hanteert bij die transitie het motto “reduce, reuse, recycle”. In de eerste plaats moet men dus proberen het ontstaan van afval zoveel mogelijk te vermijden.  Ten tweede moeten (onderdelen van) gebruikte producten in de mate van het mogelijke worden hergebruikt. Ten slotte moet men het geproduceerde afval zoveel mogelijk recycleren tot nieuwe producten. In 2018 slaagden de landen van de EU erin om 38,1% van het geproduceerde afval te recycleren. Er zijn echter veel spullen en materialen die niet kunnen gerecycleerd worden. Zo heeft bijvoorbeeld 54% van het huishoudelijk afval een biologische oorsprong (eten, planten, etc.). Hoewel zulke afvalstromen moeilijk te hergebruiken of te recycleren zijn, hebben ze vaak nog een hoge energetische waarde. Daarom is energierecuperatie voor sommige afvalstromen heel interessant.