Brandstof maken uit lucht, hoe dromen werkelijkheid werden

Wanneer men spreekt over klimaatverandering, draaien alle hoofden meteen in de richting van CO2 uitstoot. Nieuwe technologieën schieten dan ook als paddenstoelen uit de grond om CO2 emissies te reduceren. Nog beter is het vangen van CO2 uit de lucht om het terug op te slaan in de grond. Dit bleek echter geen geweldig business model, vandaar dat naar manieren gezocht werd om de CO2 te verkopen en het een tweede leven te geven, bijvoorbeeld in de vorm van brandstoffen. Deze technologie wordt Air to Fuel (A2F) genoemd en kan de laatste tijd op veel (financiële) steun rekenen, ondanks zijn vele tegenstanders. Ligt de commerciële doorbraak van een CO2 neutrale brandstof in het verschiet?   They call it magic… De technologie is niet nieuw, maar bestaat uit een beetje knip-en plakwerk. Simpel gezegd wordt water door middel van een energie-intensief elektrolyseproces gesplitst in H2 en O. Vervolgens wordt die H2 gemengd met CO2, dat via ethanolamines uit de lucht gefilterd is, ter vorming van koolwaterstoffen. Hieruit kunnen verschillende soorten brandstoffen gemaakt worden. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, is dit geen manier om CO2 op magische wijze te doen verdwijnen. De CO2 die uit de lucht gehaald wordt, wordt nadien gewoon terug uitgestoten bij verbranding van deze synthetische brandstoffen. Bovendien is enorm veel energie nodig om CO2 om te zetten in brandstof. Dit hele proces is in het beste geval dus slechts CO2 neutraal, op voorwaarde dat hernieuwbare energie gebruikt wordt voor het proces.   Roze Brildragers of zwartkijkers? Het belangrijkste tegenargument was lange tijd dat het onttrekken van CO2 aan de lucht met prijzen rond de...
Met statistiek kan je alles bewijzen…

Met statistiek kan je alles bewijzen…

  Beste landbouwer, Wat een leuke facebook post heeft u! Helaas, pindakaas, u heeft zich laten vangen! U beweert dat de landbouw weinig CO2 uitstoot – in vergelijking met andere sectoren valt daar inderdaad wat voor te zeggen. Maar impliceren dat landbouw weinig bijdraagt tot klimaatopwarming – daar slaat u de bal mis! CO2 is immers niet het enige broeikasgas dat bijdraagt tot klimaatopwarming. Andere gassen zoals CH4 en N2O hebben een veel krachtiger effect op het klimaat maar worden -gelukkig- in kleinere hoeveelheden uitgestoten. En laat de landbouw het nu net slecht doen op gebied van deze gassen. Maar dat ziet u niet, wanneer u louter CO2 bekijkt. Hoe dan? Veeteelt zorgt voor grote uitstoot van CH4. Want ook vee houdt van een lekker groen blaadje, maar helaas lossen deze dieren ook de nodige gassen tijdens hun vertering ervan. Uw oogst is voor o zo grote mate afhankelijk van kunstmest. Jammer genoeg zorgt deze kunstmest voor het ontstaan van N2O. Om nog maar te zwijgen van de manier waarop u de bodem uitput. Uw akker had honderden tonnen koolstof kunnen opslaan in de vorm van een bos met een voedzame bodem. Op het eerste zicht lijkt landbouw dus onschuldig als je naar CO2 kijkt. Niets is echter minder waar. Iedereen moet zijn steentje bijdragen aan de strijd voor het klimaat. Ook u, beste landbouwer.  Dus wees gewaarschuwd, geachte ingenieur in spe, en laat u niet in de luren leggen! Met statistiek kan men alles bewijzen. M.A., Author...

Zonnepanelen en hun verborgen CO2-uitstoot

Zonnepanelen verschijnen steeds meer op daken. Het is actueel in het nieuws. Energieopwekking met zonnepanelen lijkt onontbeerlijk voor een duurzame toekomst. Een duurzaam proces waarbij naast zonlicht geen brandstof nodig is. Het lijkt alsof er geen CO2-uitstoot plaatsvindt, of ontbreekt hier iets? Wanneer we spreken over groene energie is het belangrijk om te kijken naar het gehele plaatje met een levenscyclusanalyse. De levenscyclusanalyse beschouwt elektrische energie nodig voor alle stappen in het productieproces. Beginnende van ontginning van kristallijn silicium, zuivering, productie van zogeheten wafers, dopering, oppervlaktebehandelingen etc. tot het integreren in een zonnepaneel-module. Het duurt twee jaar om de energie te recupereren die nodig was voor de productie van een zonnepaneel. In België levert de zon jaarlijks ongeveer 1000 kWh/m2 voor een plat oppervlak. Positioneren van zonnepanelen naar de zon toe geeft hogere waarden. Commerciële zonnepanelen hebben een rendement van ongeveer 20% en leveren dus jaarlijks 200kWhe/m2 aan elektrische energie. Ruwweg de helft van de wereldwijde productie van zonnecellen gebeurt in China. De koolstofintensiteit bij elektriciteitsproductie in China bedraagt op nationaal vlak ongeveer 850g CO2/kWhe . In België is dit 160g CO2/kWhe. Beide cijfers zijn voor 2017. De koolstofintensiteit is sterk afhankelijk van de energiemix (gas, kernenergie, steenkool, zon,…). Vandaar grote verschillen tussen regio’s en over de jaren heen. Tijdens de productie komt er dus zo’n 340kg CO2/m2 vrij, ook wel de CO2 investeringkost genoemd. Deze uitstoot wordt ook vaak uitgedrukt in gram CO2 equivalent per eenheid geproduceerde elektrische energie. Met waarden die variëren tussen 20-60g CO2eq/kWhe. Dit is sterk afhankelijk van de levensduur, technologie van zonnepanelen, zonne-instraling enz. Deze notatie laat toe om te vergelijken met andere technologieën:...