Hoe wordt het zelfverbruik van zonne-energie in Duitsland aangemoedigd?

In Duitsland bestaat er blijkbaar een systeem waarbij prosumenten aangemoedigd worden om eigen opgewekte zonne-energie, onmiddellijk te gebruiken. Hoe wordt dit aangemoedigd? Via de structuur van het distributienettarief? En hoe wordt dit gemeten? Via een soort slimme meter of op een andere wijze? Antwoord Duitsland kende de laatste jaren een forse groei in de productie van hernieuwbare energie. Dit werd mogelijk gemaakt door het EEG (Erneuerbare-Energien-Gesetz), sterke overheidssubsidies en een wassend milieubesef, dat zowel particulieren en bedrijven positief in beeld brengt. Sinds de nucleaire ramp in Fukushima kreeg deze Energiewende meer aandacht in de media en van de Duitse bevolking zonder grondig over de mogelijke problemen na te denken. Zo verliep de groei van de productie van hernieuwbare energie veel sneller dan de aanpassing van het distributienetwerk: er is steeds meer flexibiliteit nodig om de grote onvoorspelbaarheid van deze energiebron te kunnen opvangen. Hierdoor ontstonden sterk fluctuerende prijzen en overschotten aan energie. Deze overschotten moeten in het buitenland aan dumpprijzen verkocht worden…[1] Om dit probleem beter te controleren, werden in Duitsland volgende twee initiatieven genomen. Het ene wil aan prosumenten 70% van de distributienetwerkkost opleggen die reeds door gewone netgebruikersbetaald wordt [2-3]. Dit is in se logisch omdat de producenten van zonne-energie zelf ook aan het net zijn verbonden om elektriciteit af te halen in het geval van bv. bewolkte dagen of er terug op te zetten wanneer ze meer produceren dan verbruiken. Bovendien, moesten ze zelf geen energie produceren, zouden ze zelfs de volle 100% moeten betalen. Dit is natuurlijk ook een financiële compensatie voor de extra investeringen die in het netwerk worden doorgevoerd om de wisselvalligheid van...