Elektriciteit balanceren over de grenzen heen

Elektriciteit balanceren over de grenzen heen

Een kwestie van techniek en politiek Het elektriciteitssysteem is iets heel bijzonders. Hoewel deze appreciatie niet door iedereen gedeeld wordt, moet je toegeven dat de elektrische energiemarkt wel erg verschilt van eender welke andere markt. Normaalgezien produceer je iets en houd je het bij tot iemand het van je wil kopen. Bij elektriciteit zit het wel even anders. Het opslaan van elektriciteit is zeer moeilijk, in principe moet alles wat geproduceerd wordt op hetzelfde moment ook opgebruikt worden. Of beter: alles wat verbruikt wordt, moet door iemand op datzelfde moment geproduceerd worden. Indien dit niet het geval is, is er een probleem, een groot probleem.   In België is netbeheerder Elia verantwoordelijk voor deze balans. Ze maakt zelf geen elektriciteit, maar zorgt voor het hoogspanningsgedeelte  van de elektriciteitstransmissie. Omdat ze zelf niet echt bezig is met het maken of verbruiken van elektriciteit, probeert ze haar zware taak van balansverantwoordelijke af te schuiven op zo veel mogelijk andere partijen volgens de alom bekende filosofie: “Wat je zelf doet, moet je betalen”.  Hoewel anderen het werk laten doen in de praktijk vrij goed werkt, loopt het af en toe toch nog eens fout. Dan komt de verantwoordelijkheid terug op de schouders van Elia terecht. Om deze problemen op de lossen heeft Elia reserves: centrales die betaald worden om op commando meer of minder te gaan produceren. Momenteel heeft elk land zijn eigen reserves die allemaal betaald worden om klaar te staan in geval van nood. Nu rijst de vraag, alleszins bij sommigen, of het niet goedkoper zou zijn om dit voor heel Europa samen te doen. Een eerste logische stap in...
Hoelang blijft het licht nog branden?

Hoelang blijft het licht nog branden?

Het Belgische elektriciteitssysteem is de laatste tijd het onderwerp van menig krantenartikel. Dit is niet zo vreemd aangezien we het laatste jaar in België niet stil stonden. Zo komt hernieuwbare energie steeds meer in de belangstelling en sleutelt men aan de zogenaamde slimme meters. Interessant werd het pas echt toen een aantal van onze trouwe kerncentrales vorige winter dienst weigerden. Het was de bron van een hele reeks doemscenario’s die gingen van afschakelplannen tot heuse black-outs. Uiteindelijk hebben we vorige winter toch niet zonder licht gezeten en heeft niemand het koud gehad. We kunnen dus op onze twee oren slapen en de kernuitstap kan geen probleem meer zijn. Toch fronsen er nog vele wenkbrauwen wanneer dit onderwerp aan bod komt. Kunnen we dan niet gewoon de markt zijn ding laten doen en het probleem zichzelf laten oplossen?   Een kwetsbaar evenwicht De elektriciteitsmarkt verschilt heel erg van eender welke andere markt. Normaal produceer je iets en hou je het bij tot iemand het van je wil kopen. Bij elektriciteit zit het wel even anders omdat het opslaan van elektrische energie zeer moeilijk is. In principe moet alles wat geproduceerd wordt op hetzelfde moment gebruikt worden. Of beter: alles wat verbruikt wordt moet iemand anders gelijktijdig produceren. Wanneer dit niet lukt, is er een probleem. In het ergste geval spreken we van een black-out, wat zo veel betekent als geen elektriciteit in één of meer regio’s. Om het niet zo ver te laten komen, is in ons land netbeheerder Elia verantwoordelijk voor deze balans. Zij maken zelf geen elektriciteit maar zorgen ervoor dat iedereen zich mooi aan de regeltjes houdt...