Is Kernafval Onaanvaardbaar?

Is Kernafval Onaanvaardbaar?

Kernafval is één van de redenen waarom veel mensen tegen kernenergie zijn. De discussie valt uiteen in twee problemen: veiligheid en geld. In tegenstelling tot wat alle heisa doet vermoeden is er in 40 jaar Belgische kernenergie nog geen enkele persoon gestorven of ziek geworden door straling van gebruikte kernbrandstof. Dit staat in schril contrast met échte problemen, zoals de meer dan 600 Belgen die elk jaar omkomen in het verkeer, de 3000 Duitsers die per jaar sterven door luchtvervuiling uit bruinkoolcentrales of de 250 000 extra doden per jaar die voorspeld worden door de gevolgen van klimaatopwarming. Gebruikte brandstofstaven zijn wel degelijk levensgevaarlijk. Het enorme verschil tussen de angst voor kernafval en het werkelijke gezondheidsrisico komt er door  strenge veiligheidsnormen, en dat kost geld. Onlangs kwam er in het nieuws dat de berging van het Belgisch afval 10 miljard euro zou kosten. Als je dat vergelijkt met de 1.7 miljard MWh die de Belgische kerncentrales tot nu toe hebben geproduceerd, is dit 12% van de groothandelsprijs van elektriciteit of 2.3% van uw eindfactuur. Kernafval is dus zeker niet onbetaalbaar en geen groot risico voor de volksgezondheid. Het was natuurlijk nog prettiger geweest als het er niet was. Zo komen we steeds terug op dezelfde vraag: kunnen we de klus klaren met enkel hernieuwbare energie? Zo ja, des te beter. Zo nee, dan moeten we dringend onze Greenpeace-pamfletten in de vuilbak kieperen en het debat baseren op objectieve informatie. Die objectieve informatie vindt helaas moeilijk de weg naar het brede publiek. Net daarom zal YERA in het tweede semester een MythBuster-event over kernenergie organiseren, waar échte experts zullen uitleggen...
Atoomoorlog tussen milieuactivisten

Atoomoorlog tussen milieuactivisten

Drie weken geleden werd in Zuid-Korea een nucleaire bouwstop teruggedraaid, op aanbeveling van een bevolkingsjury. Er wordt dan toch gekozen voor een verdere nucleaire bijdrage in de energiemix. Een uitzondering in de wereld? Nee hoor. Tussen de nooit eindigende discussie over de timing van de uitstap in ons landje, de nucleaire steekvlampolitiek in Duitsland en de selectiviteit van sommige berichtgeving, is het makkelijk om de realiteit in de rest van de wereld uit het oog te verliezen. Een update. Wereldwijd zijn er 60 commerciële reactoren in aanbouw, verdeeld over 16 landen, goed voor 60 gigawatt. China is koploper met 20 stuks in aanbouw, en meer in planning. Frankrijk besliste op 7 november om zijn gedeeltelijke afbouw tegen 2025 te laten varen. Zelfs Japan, recent expert in ongelukken, heeft zijn nucleaire vloot deels weer opgestart en bouwt ze verder uit. In de Key World Energy Statistics 2017 van het Internationaal Energie Agentschap wordt dan ook een wereldwijde toename van kernenergie voorspeld tegen 2040. En in de USA? Vorig jaar werd daar nog een nieuwe reactor opgestart, en vier andere reactoren zijn in aanbouw. Maar net zoals steenkool dreigt de oudere nucleaire vloot er uit de markt geduwd te worden door de overvloed aan goedkoop schaliegas. Moeten we blij zijn dat daar, net zoals in België, uranium vervangen zou worden door een fossiele brandstof? De beslissing tot ommekeer in Korea had heel wat voeten in de aarde. Nucleaire tegenstanders hadden immers veel bezorgdheid en angst gezaaid bij bevolking en politici, weinig verrassend met de gebruikelijke mythes. Greenpeace financierde zelfs de vertoning van een Koreaanse fictiefilm over een kernramp. Nucleaire technologie is...

Fukushima, moeten we ons zorgen maken?

In Fukushima is op 19 augustus 2013 een lek gevonden in een van de opslagtanks voor het koelwater van de reactor. Er werd honderd milliSievert/uur gemeten, maar wat houdt dit exact in en hoe ernstig is dit? Radioactiviteit is het vervallen van onstabiele naar stabiele atoomkernen. Hoeveel kernen er per seconde vervallen heeft de eenheid becquerel (Bq) gekregen. Zo is de radioactiviteit die van nature aanwezig is in ons lichaam 8000 Bq, wat betekent dat er per seconde 8000 radioactieve kernen vervallen. De ioniserende straling die t.g.v. radioactiviteit vrijkomt, wordt onderverdeeld in drie categorieën: alfa-, bèta- en gamma-straling. Het grote verschil tussen deze drie is de impact van de straling: deze van de alfa-straling is veel groter dan deze van bèta- en gamma-straling. Je kan stellen dat het alfadeeltje zich zal gedragen als een olifant in een porseleinenwinkel ten opzichte van de andere twee, wat wil zeggen dat alfa-straling veel schadelijker is dan de andere twee soorten straling. Becquerel geeft dus geen uitsluitsel over de impact van de straling. Om de brug te maken naar de hoeveelheid energie die wordt geabsorbeerd door het lichaam, is er de eenheid gray (Gy) voor ‘geabsorbeerde dosis’. De biologische gevolgen nemen toe met de geabsorbeerde dosis, maar hoe sterk die toename is, hangt weer af van het soort straling. Zo heeft dezelfde geabsorbeerde dosis alfa-straling twintig keer meer impact dan dezelfde dosis beta- of gamma-straling. Het begrip ‘dosisequivalent’, wat de eenheid sievert (Sv) heeft gekregen, houdt hiermee rekening. Een sievert alpha-straling zal dus bijvoorbeeld dezelfde gevolgen hebben als een sievert gamma-straling. Maar hoe verontrustend is deze honderd millisievert/uur dan? De gemiddelde natuurlijke achtergrondstraling...