COP24, bereiken we eindelijk een klimaatakkoord?

Vorige week maandag is in Katowice (Polen) de 24ste editie van de jaarlijkse klimaatonderhandelingen (COP24) begonnen. Tijdens deze onderhandelingen komen klimaatonderhandelaars van alle landen van de wereld samen met als bedoeling de klimaatsverandering tegen te gaan. Deze onderhandelingen duren 12 dagen tijdens dewelke een kleine 30000 mensen in formele en minder formele vergadering de toekomst van onze planeet vastleggen. Wat de meeste mensen niet weten is dat het klimaatakkoord van Parijs nog helemaal niet af is. In Parijs zijn de grote lijnen vastgelegd, maar het bepalen van alle concrete regels is toen uitgesteld naar volgende conferenties. Meer bepaald zijn er nog veel beslissingen nodig over hoe transparant ontwikkelingslanden moeten zijn als ze klimaatfinanciering willen ontvangen, maar ook hoeveel geld elk ontwikkeld land zal moeten geven. Daarom dat het hoofddoel van deze COP is om de laatste aspecten van het akkoord van Parijs definitief vast te leggen. Zo zou een soort protocol kunnen ontstaan, die zorgt dat het akkoord van Parijs effectief geïmplementeerd kan worden. Het algemeen principe van het huidige klimaatakkoord is dat alle landen moeite doen om hun uitstoot van schadelijke gassen te verminderen. Bepaalde rijke landen helpen bepaalde andere landen op financieel en technologisch vlak om hun uitstoot te doen dalen. Een ander principe is dat rijkere landen de landen die het hardst getroffen worden door het veranderende klimaat financieel helpen. De grootste moeilijkheid van klimaatonderhandelingen is dat het probleem enkel oplosbaar is als alle landen samenwerken. Jammer genoeg zijn niet alle landen even bereid mee te werken naar een constructieve oplossing. Dit komt omdat niet elk land even hard getroffen wordt door de klimaatveranderingen, maar ook...

Brandstof maken uit lucht, hoe dromen werkelijkheid werden

Wanneer men spreekt over klimaatverandering, draaien alle hoofden meteen in de richting van CO2 uitstoot. Nieuwe technologieën schieten dan ook als paddenstoelen uit de grond om CO2 emissies te reduceren. Nog beter is het vangen van CO2 uit de lucht om het terug op te slaan in de grond. Dit bleek echter geen geweldig business model, vandaar dat naar manieren gezocht werd om de CO2 te verkopen en het een tweede leven te geven, bijvoorbeeld in de vorm van brandstoffen. Deze technologie wordt Air to Fuel (A2F) genoemd en kan de laatste tijd op veel (financiële) steun rekenen, ondanks zijn vele tegenstanders. Ligt de commerciële doorbraak van een CO2 neutrale brandstof in het verschiet?   They call it magic… De technologie is niet nieuw, maar bestaat uit een beetje knip-en plakwerk. Simpel gezegd wordt water door middel van een energie-intensief elektrolyseproces gesplitst in H2 en O. Vervolgens wordt die H2 gemengd met CO2, dat via ethanolamines uit de lucht gefilterd is, ter vorming van koolwaterstoffen. Hieruit kunnen verschillende soorten brandstoffen gemaakt worden. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, is dit geen manier om CO2 op magische wijze te doen verdwijnen. De CO2 die uit de lucht gehaald wordt, wordt nadien gewoon terug uitgestoten bij verbranding van deze synthetische brandstoffen. Bovendien is enorm veel energie nodig om CO2 om te zetten in brandstof. Dit hele proces is in het beste geval dus slechts CO2 neutraal, op voorwaarde dat hernieuwbare energie gebruikt wordt voor het proces.   Roze Brildragers of zwartkijkers? Het belangrijkste tegenargument was lange tijd dat het onttrekken van CO2 aan de lucht met prijzen rond de...
Met statistiek kan je alles bewijzen…

Met statistiek kan je alles bewijzen…

  Beste landbouwer, Wat een leuke facebook post heeft u! Helaas, pindakaas, u heeft zich laten vangen! U beweert dat de landbouw weinig CO2 uitstoot – in vergelijking met andere sectoren valt daar inderdaad wat voor te zeggen. Maar impliceren dat landbouw weinig bijdraagt tot klimaatopwarming – daar slaat u de bal mis! CO2 is immers niet het enige broeikasgas dat bijdraagt tot klimaatopwarming. Andere gassen zoals CH4 en N2O hebben een veel krachtiger effect op het klimaat maar worden -gelukkig- in kleinere hoeveelheden uitgestoten. En laat de landbouw het nu net slecht doen op gebied van deze gassen. Maar dat ziet u niet, wanneer u louter CO2 bekijkt. Hoe dan? Veeteelt zorgt voor grote uitstoot van CH4. Want ook vee houdt van een lekker groen blaadje, maar helaas lossen deze dieren ook de nodige gassen tijdens hun vertering ervan. Uw oogst is voor o zo grote mate afhankelijk van kunstmest. Jammer genoeg zorgt deze kunstmest voor het ontstaan van N2O. Om nog maar te zwijgen van de manier waarop u de bodem uitput. Uw akker had honderden tonnen koolstof kunnen opslaan in de vorm van een bos met een voedzame bodem. Op het eerste zicht lijkt landbouw dus onschuldig als je naar CO2 kijkt. Niets is echter minder waar. Iedereen moet zijn steentje bijdragen aan de strijd voor het klimaat. Ook u, beste landbouwer.  Dus wees gewaarschuwd, geachte ingenieur in spe, en laat u niet in de luren leggen! Met statistiek kan men alles bewijzen. M.A., Author...