Hoelang blijft het licht nog branden?

Hoelang blijft het licht nog branden?

Het Belgische elektriciteitssysteem is de laatste tijd het onderwerp van menig krantenartikel. Dit is niet zo vreemd aangezien we het laatste jaar in België niet stil stonden. Zo komt hernieuwbare energie steeds meer in de belangstelling en sleutelt men aan de zogenaamde slimme meters. Interessant werd het pas echt toen een aantal van onze trouwe kerncentrales vorige winter dienst weigerden. Het was de bron van een hele reeks doemscenario’s die gingen van afschakelplannen tot heuse black-outs. Uiteindelijk hebben we vorige winter toch niet zonder licht gezeten en heeft niemand het koud gehad. We kunnen dus op onze twee oren slapen en de kernuitstap kan geen probleem meer zijn. Toch fronsen er nog vele wenkbrauwen wanneer dit onderwerp aan bod komt. Kunnen we dan niet gewoon de markt zijn ding laten doen en het probleem zichzelf laten oplossen?   Een kwetsbaar evenwicht De elektriciteitsmarkt verschilt heel erg van eender welke andere markt. Normaal produceer je iets en hou je het bij tot iemand het van je wil kopen. Bij elektriciteit zit het wel even anders omdat het opslaan van elektrische energie zeer moeilijk is. In principe moet alles wat geproduceerd wordt op hetzelfde moment gebruikt worden. Of beter: alles wat verbruikt wordt moet iemand anders gelijktijdig produceren. Wanneer dit niet lukt, is er een probleem. In het ergste geval spreken we van een black-out, wat zo veel betekent als geen elektriciteit in één of meer regio’s. Om het niet zo ver te laten komen, is in ons land netbeheerder Elia verantwoordelijk voor deze balans. Zij maken zelf geen elektriciteit maar zorgen ervoor dat iedereen zich mooi aan de regeltjes houdt...
Is Kernafval Onaanvaardbaar?

Is Kernafval Onaanvaardbaar?

Kernafval is één van de redenen waarom veel mensen tegen kernenergie zijn. De discussie valt uiteen in twee problemen: veiligheid en geld. In tegenstelling tot wat alle heisa doet vermoeden is er in 40 jaar Belgische kernenergie nog geen enkele persoon gestorven of ziek geworden door straling van gebruikte kernbrandstof. Dit staat in schril contrast met échte problemen, zoals de meer dan 600 Belgen die elk jaar omkomen in het verkeer, de 3000 Duitsers die per jaar sterven door luchtvervuiling uit bruinkoolcentrales of de 250 000 extra doden per jaar die voorspeld worden door de gevolgen van klimaatopwarming. Gebruikte brandstofstaven zijn wel degelijk levensgevaarlijk. Het enorme verschil tussen de angst voor kernafval en het werkelijke gezondheidsrisico komt er door  strenge veiligheidsnormen, en dat kost geld. Onlangs kwam er in het nieuws dat de berging van het Belgisch afval 10 miljard euro zou kosten. Als je dat vergelijkt met de 1.7 miljard MWh die de Belgische kerncentrales tot nu toe hebben geproduceerd, is dit 12% van de groothandelsprijs van elektriciteit of 2.3% van uw eindfactuur. Kernafval is dus zeker niet onbetaalbaar en geen groot risico voor de volksgezondheid. Het was natuurlijk nog prettiger geweest als het er niet was. Zo komen we steeds terug op dezelfde vraag: kunnen we de klus klaren met enkel hernieuwbare energie? Zo ja, des te beter. Zo nee, dan moeten we dringend onze Greenpeace-pamfletten in de vuilbak kieperen en het debat baseren op objectieve informatie. Die objectieve informatie vindt helaas moeilijk de weg naar het brede publiek. Net daarom zal YERA in het tweede semester een MythBuster-event over kernenergie organiseren, waar échte experts zullen uitleggen...