Marktstructuur

Vorige maand werd bekend dat gasverkoper Antargaz dit jaar nog elektriciteit gaat aanbieden. Antargaz wil binnen drie jaar 100.000 klanten hebben. Ze vullen zo de uitgebreide lijst van bestaande leveranciers aan. Hoe kan een bedrijf plots beslissen om elektriciteit aan te bieden? Moeten ze dan zelf niet voor voldoende productie-installaties zorgen? Dit artikel antwoordt op deze vragen en geeft een overzicht van de huidige marktstructuur. Tot enkele jaren geleden was de structuur van de elektriciteitsmarkt in Europa eenvoudig. Er was meestal één monopolist per land, die zowel de productie, transport als verkoop van elektriciteit op zich nam. Voor België was dat Electrabel. Zij hadden controle over de volledige markt van productie tot consument, waarbij concurrentie zo goed als onmogelijk was. Het spreekt voor zich dat een dergelijk monopolie nooit tot een optimale economische situatie kan leiden. De monopolist kan zijn prijzen kunstmatig hoog houden en zal weinig moeite doen om een goed contact met zijn klanten te onderhouden. Europa is sterk voorstander om af te stappen van deze monopoliestructuur en de markt vrij spel te geven, met concurrentie tussen de bedrijven van de verschillende landen. Om die reden is de markt in België opgesplitst en vrijgemaakt. Dat betekent dat elk aspect van de elektriciteitsvoorziening door een ander bedrijf geregeld wordt. In de praktijk leidt dat tot een opsplitsing in productie, transport en verkoop. Waar mogelijk wordt concurrentie tussen verschillende spelers aangemoedigd. Het spreekt echter voor zich dat niet alle stappen geschikt zijn voor concurrentie. Het transport van de elektriciteit blijft bijvoorbeeld best een monopolie. De nodige investeringen om verschillende netten naast elkaar uit te bouwen zijn immers veel te...