Netvergoeding voor zonnepaneelbezitters juist? – Updated

Verschillende nationale kranten berichtten begin oktober 2012 dat de distributienetbeheerders Eandis en Infrax een overeenkomst hadden bereikt omtrent de netvergoeding. Deze zou op jaarbasis 50 euro per kilowattpiek (kWp) bedragen voor alle decentrale productie-installaties tot 10 kW met terugdraaiende teller. Deze overeenkomst betreft dus ook niet-hernieuwbare productie-eenheden. De impact van de netvergoeding zal het grootst zijn voor de particuliere zonnepanelen. De gemiddelde capaciteit van deze installaties schommelt rond de 4 kW waardoor het kostenplaatje op 200 euro per jaar zou uitkomen. Waarom een netvergoeding? Is dat de juiste prijs? En welke beslissingen zijn er ondertussen genomen? Waarom een netvergoeding? Particulieren met zonnepanelen op hun dak produceren energie als de zon schijnt. Indien ze de elektriciteit niet zelf gebruiken, wordt die via het elektriciteitsnet naar andere gebruikers gestuurd. Op momenten zonder zon leveren de panelen echter weinig energie en moet ook de zonnepaneelbezitter elektriciteit afnemen van het net. Hij is dus zowel producent als consument (prosument), waardoor hij het elektriciteitsnet intensiever gebruikt. Eandis claimt de voorbije vier jaar 543 miljoen euro extra kosten te hebben gehad als gevolg van deze verdeelde productie. Het distributienet is immers niet ontworpen om in beide richtingen te werken. Dat kan technische problemen opleveren zoals fluctuaties in de spanning. Bovendien draait de elektriciteitsmeter terug als de zonnepanelen elektriciteit op het net zetten. Velen betalen hierdoor minder of zelfs niet meer voor elektriciteit. Bijgevolg betalen ze ook minder of geen distributiekosten meer terwijl ze het net juist meer belasten dan een gewone consument (niet-prosument). Een netvergoeding is dus wel gerechtvaardigd, maar is het tarief dat zal worden aangerekend dat ook? Daarvoor moeten we de groenestroomsubsidiëring onder...