Hoelang blijft het licht nog branden?

Hoelang blijft het licht nog branden?

Het Belgische elektriciteitssysteem is de laatste tijd het onderwerp van menig krantenartikel. Dit is niet zo vreemd aangezien we het laatste jaar in België niet stil stonden. Zo komt hernieuwbare energie steeds meer in de belangstelling en sleutelt men aan de zogenaamde slimme meters. Interessant werd het pas echt toen een aantal van onze trouwe kerncentrales vorige winter dienst weigerden. Het was de bron van een hele reeks doemscenario’s die gingen van afschakelplannen tot heuse black-outs. Uiteindelijk hebben we vorige winter toch niet zonder licht gezeten en heeft niemand het koud gehad. We kunnen dus op onze twee oren slapen en de kernuitstap kan geen probleem meer zijn. Toch fronsen er nog vele wenkbrauwen wanneer dit onderwerp aan bod komt. Kunnen we dan niet gewoon de markt zijn ding laten doen en het probleem zichzelf laten oplossen?   Een kwetsbaar evenwicht De elektriciteitsmarkt verschilt heel erg van eender welke andere markt. Normaal produceer je iets en hou je het bij tot iemand het van je wil kopen. Bij elektriciteit zit het wel even anders omdat het opslaan van elektrische energie zeer moeilijk is. In principe moet alles wat geproduceerd wordt op hetzelfde moment gebruikt worden. Of beter: alles wat verbruikt wordt moet iemand anders gelijktijdig produceren. Wanneer dit niet lukt, is er een probleem. In het ergste geval spreken we van een black-out, wat zo veel betekent als geen elektriciteit in één of meer regio’s. Om het niet zo ver te laten komen, is in ons land netbeheerder Elia verantwoordelijk voor deze balans. Zij maken zelf geen elektriciteit maar zorgen ervoor dat iedereen zich mooi aan de regeltjes houdt...
Atoomoorlog tussen milieuactivisten

Atoomoorlog tussen milieuactivisten

Drie weken geleden werd in Zuid-Korea een nucleaire bouwstop teruggedraaid, op aanbeveling van een bevolkingsjury. Er wordt dan toch gekozen voor een verdere nucleaire bijdrage in de energiemix. Een uitzondering in de wereld? Nee hoor. Tussen de nooit eindigende discussie over de timing van de uitstap in ons landje, de nucleaire steekvlampolitiek in Duitsland en de selectiviteit van sommige berichtgeving, is het makkelijk om de realiteit in de rest van de wereld uit het oog te verliezen. Een update. Wereldwijd zijn er 60 commerciële reactoren in aanbouw, verdeeld over 16 landen, goed voor 60 gigawatt. China is koploper met 20 stuks in aanbouw, en meer in planning. Frankrijk besliste op 7 november om zijn gedeeltelijke afbouw tegen 2025 te laten varen. Zelfs Japan, recent expert in ongelukken, heeft zijn nucleaire vloot deels weer opgestart en bouwt ze verder uit. In de Key World Energy Statistics 2017 van het Internationaal Energie Agentschap wordt dan ook een wereldwijde toename van kernenergie voorspeld tegen 2040. En in de USA? Vorig jaar werd daar nog een nieuwe reactor opgestart, en vier andere reactoren zijn in aanbouw. Maar net zoals steenkool dreigt de oudere nucleaire vloot er uit de markt geduwd te worden door de overvloed aan goedkoop schaliegas. Moeten we blij zijn dat daar, net zoals in België, uranium vervangen zou worden door een fossiele brandstof? De beslissing tot ommekeer in Korea had heel wat voeten in de aarde. Nucleaire tegenstanders hadden immers veel bezorgdheid en angst gezaaid bij bevolking en politici, weinig verrassend met de gebruikelijke mythes. Greenpeace financierde zelfs de vertoning van een Koreaanse fictiefilm over een kernramp. Nucleaire technologie is...

De wet op de kernuitstap

De bedoeling van de wet op de kernuitstap is om de bevolking te beschermen tegen mogelijke gezondheidsrisico’s. Het verbieden van de technologie heeft echter nefaste gevolgen. Of de kernuitstap al dan niet zinnig is, is voor discussie vatbaar. Bij het opstellen van deze wet heeft men echter onvoldoende de voor- en nadelen afgewogen waardoor de huidige wet garant staat voor problemen en gemiste kansen. Op 28 februari 2003 werd de wet op de kernuitstap gepubliceerd in het staatsblad. Over de manier waarop die is doorgevoerd rijzen bij ons vragen. De kernuitstap heeft als doel om mensen te beschermen voor de mogelijk catastrofale gevolgen van het uitbaten van een kerncentrale, nu en in de toekomst.  Zo is er onduidelijkheid over het langdurig radioactief kernafval, de veiligheid van kerncentrales en de verzekering bij eventuele ongevallen. Deze zaken kunnen een potentieel gevaar voor de Belgische bevolking vormen. Er moet streng op toegezien worden dat bijhorende risico’s, zoals bij elke technologie, binnen aanvaardbare perken blijven. Hier knelt het schoentje. De regering heeft immers de kernuitstap uitgevoerd als een verbod op kernenergie in plaats van bepaalde normen op te stellen waaraan de uitbaters moeten voldoen. Dit is nochtans de normale gang van zaken wanneer de bevolking beschermd moet worden tegen de schadelijke gevolgen van een bepaalde technologie. Ter illustratie: er is geen wet tegen auto’s, wel tegen dronken rijden. Er is geen verbod op mobiel internet, wel zijn er stralingsnormen waaraan GSM masten moeten voldoen. Er is geen verbod op dieselmotoren, wel een norm voor de uitstoot van roetdeeltjes van deze motoren. Hier wordt telkens een norm opgelegd voor het schadelijke effect in plaats...