De wet op de kernuitstap

De bedoeling van de wet op de kernuitstap is om de bevolking te beschermen tegen mogelijke gezondheidsrisico’s. Het verbieden van de technologie heeft echter nefaste gevolgen. Of de kernuitstap al dan niet zinnig is, is voor discussie vatbaar. Bij het opstellen van deze wet heeft men echter onvoldoende de voor- en nadelen afgewogen waardoor de huidige wet garant staat voor problemen en gemiste kansen. Op 28 februari 2003 werd de wet op de kernuitstap gepubliceerd in het staatsblad. Over de manier waarop die is doorgevoerd rijzen bij ons vragen. De kernuitstap heeft als doel om mensen te beschermen voor de mogelijk catastrofale gevolgen van het uitbaten van een kerncentrale, nu en in de toekomst.  Zo is er onduidelijkheid over het langdurig radioactief kernafval, de veiligheid van kerncentrales en de verzekering bij eventuele ongevallen. Deze zaken kunnen een potentieel gevaar voor de Belgische bevolking vormen. Er moet streng op toegezien worden dat bijhorende risico’s, zoals bij elke technologie, binnen aanvaardbare perken blijven. Hier knelt het schoentje. De regering heeft immers de kernuitstap uitgevoerd als een verbod op kernenergie in plaats van bepaalde normen op te stellen waaraan de uitbaters moeten voldoen. Dit is nochtans de normale gang van zaken wanneer de bevolking beschermd moet worden tegen de schadelijke gevolgen van een bepaalde technologie. Ter illustratie: er is geen wet tegen auto’s, wel tegen dronken rijden. Er is geen verbod op mobiel internet, wel zijn er stralingsnormen waaraan GSM masten moeten voldoen. Er is geen verbod op dieselmotoren, wel een norm voor de uitstoot van roetdeeltjes van deze motoren. Hier wordt telkens een norm opgelegd voor het schadelijke effect in plaats...